Wsi spokojna wsi wesoła i … Dyzio

Polska wieś znacznie różni się od miasta. W mojej ocenie to właśnie polska wieś jest kolebką bezdomności zwierząt. To tu zwierzęta się bierze, zbiera, bezmyślnie rozmnaża. To tu weterynarz jest za drogi a odpowiednim jedzeniem dla psa są ziemniaki i to, co zostanie na stole. Oczywiście, ludzie w mieście też tworzą problemy ale nie aż takie jak na wsi. Psy biegające po ulicach, zapładniające suki w cieczce wiszące na łańcuchach, stanowiące zagrożenie zarówno dla innych psów jak i ruchu drogowego. Brak znajomości podstawowych potrzeb psa, nie mówiąc o ich spełnianiu. Tu spełnia się wyłącznie egoistyczne potrzeby człowieka. To na polskiej wsi człowiek, który pogrąża się w biedzie pogrąża w biedzie co cieczkę narodzone psy. Rozdawnictwo w dobre ręce, wszak polska wieś tak bardzo “szanuje” swoje zwierzęta. Wszystko to obserwuje od przeszło 10 lat, kiedy mikropsy to w 90% psy ze wsi. Po co? Ja się pytam po co zbierać, skoro nie stać na weterynarza, nie chodzi się na spacery a psy skazuje na wegetację! 

Kolejnym skazańcem polskiej wsi jest nasz Dyzio…

Niespełna roczny maleńki psiak mieszkał niezauważany w tym czymś i wraz z innymi towarzyszami niedoli jadł to coś… Miał szczęście, nie kapało mu na głowę, podczas kiedy inne z tego okropnego, zasyfiałego miejsca nie miały nawet budy. Został odebrany interwencyjnie wraz z innymi psami i jako “dzikus” trafił do nas, do domu tymczasowego. 

Maleńki, przerażony psiak jeszcze nie wie co się dzieje. Trzęsie się i boi, jest niepewny i jeszcze nie wie, że już nikt nigdy go nie skrzywdzi a teraz już życie będzie piękne i kolorowe.

Proces socjalizacji został rozpoczęty. A jak tylko mały się ogarnie będzie szukał domu 🙂

Udostępnij:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on pinterest
Pinterest
Share on linkedin
LinkedIn